Γράφει η Ελισάβετ Σταματίου
Στο επίπονο ταξίδι της προσωπικής μου αναζήτησης κάποτε ένας καλός φίλος μού είχε πει: «Είμαι ορθόδοξος γιατί η πίστη μου είναι ορθή, καθολικός γιατί είναι μια πίστη που απευθύνεται σε όλους ανεξαρτήτως χρώματος και κοινωνικής θέσης και διαμαρτυρόμενος γιατί διαμαρτύρομαι εναντίον όποιου μου παραποίησει την πίστη και μου στερήσει το δικαίωμα να πρεσβεύω όσα με εκφράζουν».
Τότε μου φάνηκε εύσχημο πρόσχημα προκειμένου να μην τοποθετηθεί ξεκάθαρα στο θέμα της θρησκευτικής του ταυτότητας. Τώρα πια πιστεύω δεν είναι υπεκφυγή αλλά ευσεβής πόθος και τόλμη να ξεπερνάς τις όποιες δογματικές διαφορές και να στέκεσαι με ειλικρίνεια απέναντι σε μια Αλήθεια που περισσότερο ενώνει παρά διχάζει. Αυτή την ειλικρινή διάθεση σεβασμού απέναντι στις δογματικές τοποθετήσεις της χριστιανικής πίστης επέδειξε ο Μητροπολίτης Περιστερίου κ. Γρηγόριος, φιλοξενώντας 12-15 Οκτωβρίου την Τρίτη Προπαρασκευαστική Συνάντησή για τη 19η Ολομέλεια της Διεθνούς Μικτής Επιτροπής επί του Θεολογικού Διαλόγου μεταξύ της Παγκόσμιας Λουθηρανής Ομοσπονδίας και της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Συμπροήδευσαν ο Μητροπολίτης Κρήνης Κύριλλος και ο Επίσκοπος Johann Schneider, έχοντας ως κεντρικό θέμα "Συνοδικότης και Πρωτεία", θέμα που αφορά την εσωτερική διοίκηση και οργάνωση των Εκκλησιών.
Πίσω από μια ορολογία που ομολογουμένως αντιγράφω, κρύβονται λέξεις κι έννοιες που βαθιά με αγγίζουν. Διάλογος μεταξύ δύο Εκκλησιών, μεταξύ δύο κόσμων που φαίνονται τόσο αλλιώτικοι ενώ στην ουσία έχουν περισσότερα κοινά από ό,τι διαφορές.
Ορθοδοξία: Μία πραγματικότητα γοητευτική, σχεδόν μυθική, συχνά δυσνόητη, η πραγματικότητα που μεγάλωσα... με γραφικές εκκλησίες και μεγαλοπρεπείς τελετές, με λαμπάδες και μυρωδιές από λιβάνι που ξυπνούν τις αισθήσεις, με θεσπέσιες ψαλμωδίες και θεόπνευστους ύμνους που διεγείρουν το συναίσθημα προκαλώντας ρίγη συγκίνησης.
Προτεσταντισμός: Σταθμός, μεγάλος σταθμός στην αναζήτηση μου, που με έμαθε το νόημα της σταυρικής θυσίας, που μου ξεδιάλυνε ορολογίες κι έννοιες που ίσως η εφηβική μου άρνηση δυσκολευόταν να κατανοήσει στην έντονη και υποβλητική ατμόσφαιρα της, αγαπημένης πια, Ορθόδοξης Παράδοσης. Ποτέ δεν αποφάσισα ξεκάθαρα τι με εκφράζει περισσότερο...πάντα θα στέκομαι με δέος και σκεπτικισμό απέναντι στο Θείο αλλά συνάμα με μια πίστη βαθιά που μου ενέπνευσε η Ορθοδοξία και μου εξήγησε ο Λουθηρανισμός. Ίσως βέβαια η Ορθοδοξία, στη μετέπειτα πορεία μου, με αποφόρτισε λίγο από το άγχος της Αναγέννησης, εκείνης της μοναδικής στιγμής που αλλάζει η ζωή...; Ίσως να με αποφόρτισε και ο αγαπημένος μου καθηγητής Θεολογίας Αλέξανδρος Κατσιάρας που, σε ταραγμένα χρόνια, μου είπε ότι η ζωή του χριστιανού είναι ένας διαρκής αγώνας που δε χωράει σε τέλειες στιγμές μεγάλης αλλαγής όπως υποστηρίζει ο προτεσταντισμός. "Ο αγώνας του Ορθόδοξου είναι τίμιος και συνεχής για να δικαιωθεί στο τέλος του χωρίς το μαγικό ραβδί της στιγμιαίας σωτηρίας...", ένα ραβδί που ακόμα ψάχνω.
Και τώρα, τυχαία είδα, ότι οι δύο αυτοί κόσμοι συναντήθηκαν στο Περιστέρι, από όλες τις γωνιές του κόσμου στην πιο αγαπημένη μου γωνιά, να μου θυμίσουν πως "Εδώ Στέκομαι" στο ίδιο μετέωρο σκαλί μα σταθερά πιστεύοντας ακόμη...
Χαίρομαι για τον Μητροπολίτη Περιστερίου που ανέλαβε επάξια τον ρόλο του οικοδεσπότη γνωρίζοντας βέβαια πως αδιαπραγμάτευτα εκπροσωπεί το Ορθόδοξο Δόγμα. Λυπάμαι που κάποιοι παίρνουν αφορμή από τέτοιου είδους αξιέπαινες ενέργειες να εξαπολύσουν άδικες κατηγορίες φορτίζοντας την Ορθόδοξη Εκκλησία με μισαλλοδοξία και φανατισμό που ελάχιστα χρειάζεται, έχοντας ήδη ένα βεβαρυμένο παρελθόν σκανδάλων και άστοχων δηλώσεων κάποιων εκπροσώπων της. Χαίρομαι ακόμη για τη διαδικτυακή συμμετοχή στην πρώτη θεματική της συνάντησης της Jennifer Wasmuth, χειροτονημένης πάστορα της Ευαγγελικής Λουθηρανής Εκκλησίας του Ανόβερου. Λυπάμαι που στην Ορθόδοξη Εκκλησία ο ρόλος της γυναίκας είναι τόσο υποτιμημένος. Χαίρομαι που ο Μητροπολίτης Περιστερίου Γρηγόριος αγαπά τον διάλογο και τη σύγκλιση κόντρα στον θρησκευτικό φανατισμό ορισμένων εκπροσώπων του κλήρου και του ποιμνίου που αντιμετωπίζουν την Εκκλησία ως έναν απαρχαιωμένο και δύσκαμπτο θεσμό σε έναν διαρκώς μεταβαλλόμενο κόσμο. Προφανώς η συγκεκριμένη συνάντηση θα είχε επιστημονικό και θεολογικό ενδιαφέρον, αφού τα θέματα που συζητήθηκαν αφορούν την οργάνωση των Εκκλησιών σε μια κοινωνική πραγματικότητα που ο ρόλος τους κλονίζεται ή στη χειρότερη περίπτωση χρησιμοποιείται για την εξυπηρέτηση πολιτικών συμφερόντων, κίνδυνος υπαρκτός, με την ταχεία άνοδο της ακροδεξιάς σε παγκόσμιο επίπεδο. Προσυπογράφουμε τέτοιου είδους πρωτοβουλίες και για άλλη μια φορά νιώθουμε περήφανοι για τον Επίσκοπό μας, το διεθνές κύρος, την τόλμη και την παρρησία του.
